Αμόρφωτος

Αναμένοντας ένα καλοκαίρι που πεισματικά αρνείται να έρθει, διασκεδάζω τα υγρά απογεύματα και τις ψυχρές νύχτες της Θεσσαλονίκης. Καφεδάκια στην Ζεύξιδος, μπύρες στην Συγγρού και σφηνάκια στην Βαλαωρίτου για να ξορκίσουν τα δύσκολα πρωινά.

.

..

Άγριο ζώο

Ξύπνησα κι αυτό το πρωί νωρίς. Πιο νωρίς από ότι έπρεπε. Πριν ακόμα το ξυπνητήρι να σκεφτεί ότι πρέπει να χτυπήσει. Σηκώθηκα κι έκατσα στον καναπέ, κοίταξα προς την μπαλκονόπορτα και ξανά ξάπλωσα. Δεν κοιμήθηκα απλά έκλεισα τα μάτια μου για μία ώρα ακόμα. Δεν κοιμάμαι πολύ καλά τις τελευταίες μέρες, αργώ να κοιμηθώ το βράδυ, ξυπνάω νωρίς το πρωί και νιώθω το σώμα μου πιασμένο από τα μαξιλάρια του καναπέ.

Ντύθηκα στα γρήγορα, έκανα έναν espresso Americano κι έφυγα για το γραφείο. Μου την δίνει στα νεύρα που κάθε πρωί δεν θυμάμαι που είχα παρκάρει το αμάξι και γυρνάω στην γειτονιά ψάχνοντας.

.

Πήγα τον παππού να ψηφίσει

Ήταν σχεδόν 9 το πρωί που γύρισα σπίτι, πήρα ένα depon για τον πονοκέφαλο, ήπια στα γρήγορα ένα τσάι και έπεσα να κοιμηθώ μερικές ώρες πριν πάω να ψηφίσω. 3 ώρες αργότερα ξύπνησα από τις φωνές πολλών ανθρώπων μέσα στο σπίτι, την τηλεόραση να παίζει δυνατά και τον ήλιο να μπαίνει από ένα άνοιγμα της κουρτίνας και να μου καίει τα μάτια. Δεν ήθελα να σηκωθώ από το κρεβάτι αλλά θα ήταν ταλαιπωρία να προσπαθήσω να κοιμηθώ με όλη αυτήν την φασαρία, το φως και την έννοια μήπως και δεν προλάβω να ψηφίσω.

.

.

…σε λίγο

…σε λίγο.

Αυτό έγραφε το λακωνικό σου sms κι έμεινα εκεί να περιμένω αυτό το λίγο όπως έκανα μια ολόκληρη ζωή. Ήξερα μέσα μου ότι δεν υπήρχε το λίγο, δεν θα περνούσε ποτέ, δεν θα ερχόταν ποτέ. Σε ξέρω τόσο καλά που ένιωσα αμέσως να κρυώνω, να λυγίζουν τα γόνατά μου, να χάνομαι ανάμεσα στα έξι γράμματά.

Έγινα για ακόμα μια φορά το θύμα ύβρεως αρχαίας τραγωδίας, επέτρεψα να γίνω ο πρωταγωνιστής ενός σύγχρονου δράματος της Βαμβουνάκη. Έσβησα τα φώτα, διάβασα το μήνυμα ξανά, έκλεισα τα μάτια…

.

Κάν’ το όπως ο Beckham

Αν θα έπρεπε να συγκρίνω τον εαυτό μου με άλλους ανθρώπους τότε μάλλον θα με αποκαλούσα shopaholic. Δεν ξέρω αν είμαι, εγώ νομίζω πώς όχι αλλά και πάλι ποιος τρελός ξέρει ότι είναι τρελός. Τα ψώνια είναι ένας τρόπος διασκέδασης για μένα. Άλλοι πίνουν, άλλοι ακούνε δυνατά μουσική, άλλοι μασάνε βότανα κι ακούνε Hare Krishna μελωδίες κι εγώ γεμίζω τις τσέπες μου με ότι λεφτά έχω, πιστωτικές κάρτες και κάρτες μέλους και βγαίνω στην αγορά. Δεν υπάρχει λόγος να αγοράσω κάτι ακριβό ή κάτι μεγάλο. Νιώθω μια περίεργη ευφορία ακόμα κι αν αγοράσω κάτι μικρό ή κάτι φθηνό, αρκεί να μην το είχα μέχρι εκείνη την στιγμή.

.

Σημάδια ενοχής

Αν και μεγάλωσα αρκετά, διάβασα πολύ, πήρα και κάνα δυο πτυχία, έζησα καταστάσεις, δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί ένα ρούφηγμα στο λαιμό προκαλεί τόσες εκπλήξεις, τόσες ερωτήσεις, τόσες ένοχες ματιές. Η ενοχή δεν μαθαίνεται στα βιβλία, αναπτύσσεται στην ζωή του καθενός, δημιουργείται από το περιβάλλον, συσσωρεύεται με τα χρόνια και για αυτόν τον λόγο δεν ενυπάρχει μέσα σε όλους μας.

.

Με αγάπη Vassilios xoxoxox

Η πρώτη μέρα της Άνοιξης είχε κάτι από τις σκηνές του Αγγελόπουλου στην Θεσσαλονίκη. Κάτι από την ψυχή μας. Πυκνή ομίχλη κάλυπτε τα πάντα, τα δυτικά τείχη ξεπρόβαλαν μόνο μέσα από το απέραντο υπόλευκο σύννεφο. Μπήκα στο αμάξι και αργά πέρασα για ακόμα μία φορά τον Γαλλικό ποταμό προς την Σίνδο.

Σκεφτόμουν καθώς οδηγούσα ότι από μικρός σχετιζόμουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με τις τέχνες. Σε μικρή ηλικία ζωγράφιζα και έγραφα χαζά ποιήματα ενώ μεγαλώνοντας δεν υπήρχε θεατρική παράσταση του σχολείου που να μην έπαιρνα μέρος, ανάγνωση κειμένων που να μην συμμετείχα και τέλος πάλευα μέχρι αηδίας (και κέρδιζα) για τα σόλο της χορωδίας.

.